حداکثر دراودان: چطور حساب می‌شود و چرا جبران کردن از ضرر کردن سخت‌تر است
حداکثر دراودان (Maximum Drawdown) بزرگ‌ترین افتی است که حساب تو از یک قله تا پایین‌ترین نقطه‌ی بعد از آن، پیش از رسیدن به قله‌ی جدید، تجربه کرده است. به پرسشی جواب می‌دهد که نرخ برد و سود کل هرگز جواب نمی‌دهند: بدترین حالت چقدر بد بود و آیا می‌توانستی تحملش کنی؟
چطور حساب می‌شود
موجودی را معامله‌به‌معامله دنبال کن. هر بار که موجودی به رکورد تازه‌ای می‌رسد، همان قله است. دراودان در هر لحظه یعنی موجودی چقدر زیر آخرین قله است؛ حداکثر دراودان بزرگ‌ترین این فاصله‌هاست.
Drawdown = Peak − Balance Drawdown % = (Peak − Balance) ÷ Peak × 100
مثال: حساب به ۱۰٬۰۰۰ دلار می‌رسد، در یک دوره‌ی بد به ۸٬۰۰۰ دلار می‌افتد و دوباره بالا می‌رود. دراودان ۲٬۰۰۰ دلار یا ۲۰٪ است. اگر بعدش افت عمیق‌تری نیاید، حداکثر دراودان ۲۰٪ است. از قله اندازه گرفته می‌شود؛ نه از جایی که شروع کردی و نه از آخرین معامله.
دراودانی که از معاملات بسته‌شده حساب شود، افت واقعی را کمتر نشان می‌دهد. تا وقتی پوزیشنی باز است، ضرر شناور می‌تواند حساب را پایین‌تر از چیزی ببرد که منحنی معاملات بسته‌شده نشان می‌دهد.
چرا جبران کردن از ضرر کردن سخت‌تر است
ضرر و سودِ لازم برای جبران آن دو عدد متفاوت‌اند، چون سود روی موجودیِ کوچک‌تر حساب می‌شود. بعد از ۲۰٪ ضرر برای برگشتن به ۲۵٪ سود نیاز داری، نه ۲۰٪.
| ضرر از قله | سود لازم برای جبران |
|---|---|
| 10% | 11.1% |
| 20% | 25% |
| 30% | 42.9% |
| 40% | 66.7% |
| 50% | 100% |
| 60% | 150% |
برای همین کنترل دراودان از دنبال کردن بازده مهم‌تر است. هرچه چاله عمیق‌تر باشد، از سرعت عادی مزیتت دورتری و ریسک‌های بزرگ‌تر وسوسه‌انگیزتر می‌شوند؛ و دراودان‌ها همین‌طور به حساب سوخته تبدیل می‌شوند.
ریسک هر معامله چطور دراودان را می‌سازد
سری باخت برای هر استراتژی عادی است؛ ریسک هر معامله تعیین می‌کند چقدر هزینه دارد. با ریسک ۱٪، ده باخت پشت‌سر‌هم حدود ۹٫۶٪ از حساب کم می‌کند. با ریسک ۵٪ همان ده باخت حدود ۴۰٪ کم می‌کند. پس برعکس فکر کن: تصمیم بگیر چه دراودانی را می‌توانی تحمل کنی، بعد حجمی انتخاب کن که یک سری بد در همان محدوده بماند.
حساب‌های پراپ: ثابت یا دنباله‌دار
شرکت‌های پراپ برای دراودان سقف می‌گذارند و روشِ اندازه‌گیری آن همه‌چیز را عوض می‌کند.
- ثابت: سقف از موجودی اولیه شمرده می‌شود. در حساب ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری با سقف ۱۰٪، کف ۹۰٬۰۰۰ دلار است و همان‌جا می‌ماند.
- دنباله‌دار: کف، بالاترین موجودیِ رسیده‌شده را دنبال می‌کند. با سقف ۱۰٬۰۰۰ دلار و موجودی‌ای که به ۱۰۵٬۰۰۰ رسیده، کف به ۹۵٬۰۰۰ دلار بالا آمده است؛ سود، کف را به تو نزدیک‌تر می‌کند. بعضی شرکت‌ها وقتی کف به موجودی اولیه می‌رسد دنبال‌کردن را متوقف می‌کنند؛ قانون دقیق را بخوان.
- بالانس یا اکوییتی: بعضی شرکت‌ها فقط معاملات بسته‌شده را می‌سنجند، بعضی پوزیشن‌های باز را هم حساب می‌کنند؛ یعنی ضرر شناور ممکن است پیش از بستن معامله شمرده شود.
همان اعداد در یک قانون امن‌اند و در قانون دیگر کشنده. پیش از تعیین حجم معاملات ببین شرکتت کدام را به کار می‌برد.
در عمل چطور استفاده کنیم
- حداکثر دراودانت را کنار میانگین ماهانه‌ات بگذار. اگر یک دراودان سود چند ماه را پاک می‌کند، ریسک برای مزیتت بیش از حد است.
- فقط به عمق نگاه نکن، به مدت دراودان هم نگاه کن: ماه‌ها زیر قله ماندن به انضباط فشار می‌آورد.
- از قبل قاعده بگذار؛ مثلاً بعد از افتِ درصدی مشخص از قله، ریسکت را نصف کن و فقط بعد از قله‌ی جدید به حالت عادی برگرد.
- ببین داخل دراودان چه کردی: حجم بزرگ‌تر، معاملات بیشتر، چک‌لیست رهاشده؟ همان بخشی است که می‌توانی تغییرش بدهی.
در Simple Trading Journal
آمار تو حداکثر دراودان را به پول نشان می‌دهد و نمودار دراودان بعد از هر معامله‌ی بسته‌شده فاصله از آخرین قله را رسم می‌کند؛ پس می‌بینی هر افت چقدر عمیق و چقدر طولانی بود. در حساب پراپ، صفحه‌ی پیشرفت پیگیری می‌کند چقدر از سقف ضرر کل مصرف شده (در دراودان ثابت از موجودی اولیه، در دنباله‌دار از بالاترین موجودی) و کفی را که باید بالای آن بمانی نشان می‌دهد. هر دو بر پایه‌ی معاملات بسته‌شده‌اند.